Piše: Slavko BASARA

Novi Sad juna mjeseca Ljeta Gospodnjeg 2014. Velelepni Sportski centar „Vujadin Boškov“ u Veterniku, predgrađu „srpske Atine“ bio je domaćin 32. memorijalnog međunarodnog turnira „Stevan Nešticki“.

Trijumfovali su kadeti Crvene zvezde iz Beograda osvojivši dvije titule.
Da, baš one Crvene zvezde koju je Evropska fudbalska unija, u seniorskoj konkurenciji, izbacila sa međunarodne scene. Zbog kršenja finansijskog fer-pleja i ogromnog duga.
A klinci...

Zvezda je uvijek Zvezda bez obzira ko navijao za nju, ko je simpatisao, a ko je prezirao mora to sebi da prizna. I glasno kaže – najbolji klub na jugoslovenskim prostorima.
Nekad bilo...

Bog je i danas, u ovom teškom vremenu na strani „crveno-bijelih“ kao 1991. godine, pogotovo u utakmicama polufinala protiv Bajerna iz minhena, ali i finala u Bariju protiv Olimpika iz Marselja. Bar je bio uz kadete Beograđana u Novom Sadu, na pomenutom turniru visoke reputacije.
A kako je Crvena zvezda na turniru „Stevan Nešticki“ osvojila pobjednički pehar?

Bog je bio naklonjen „crveno-bijelima“, a fudbal ponekad režira nevjerovatne stvari i zbog toga je i najpopularniji odnosno najnepredvidiviji sport na ovoj našoj planeti.
U prvom kolu turnira, u meču koji je imao i prvenstveni značaj, Crvena zvezda je pobijedila domaćina Vojvodinu sa ubjedljivih 3:0 i osvojila titulu prvaka Srbije u kadetskoj konkurenciji. Turnir je tek počeo, a omladinci Beograđana su slavili u kolu na terenu broj „jedan“ SC „Vujadin Boškov“. Zasčuženo!

A onda drama.
U drugom kolu reprezentacija Makedonije porazila je Beograđane sa 2:0 i čekajući susret trećeg kola protiv Voše potajno se nadala plasmanu u finale turnira. Međutim, u meču Vojvodine i Makedonije sve je bilo na strani Crvene zvezde koja je u „debelom“ hladu čekala rasplet.

Pri rezultatu 3:1 za Novosađane Zvezda je bila pobednik grupe „A“, Vojvodini je trebao gol za pobjedu od 4:1 da ona bude finalista, a Makedoncima pogodak za 3:2 da oni uđu u samu završnicu i bore se za pobjednički trofej. „Sijevale“ su prečke, stative, kontranapadi, stvarale se šanse... Ostalo je 3:1 – rezultat koji je Zvezdaše odveo u finale! Vojvodina je ispred vrata finala morala sa kadetima Republike Srpske da igra ua čast i petu poziciju, a Makedonci su čekali Partizan u susretu za treće mjesto.

Zvezda je opet bila velika, rođena pod srećnom zvijedom kojoj je Božanska sila bila izuzetno naklonjena. Došlo je i finale, u veličanstvenoj partiji Beograđani su pobijedili „Puškaš“ akademiju sa 3:1 i osvojili drugi pobjednički pehar.
Zvezda ima budućnost u mladim naraštajima, ali kako stvari stoje upravo će oni da „plaćaju“ grijehe iz prethodnog perioda nesavjesnog poslovanja svih onih koji su obavljali odgovorne i najviše funkcije na srpskoj „Marakani“.

Naša Zvezda prva ponovo... odjekivalo je na terenu Sportskog centra u Veterniku. Svi ostali su u čudu gledali i pitali se: čime je Zvezda zaslužila ovoliku Božiju naklonost?
Bilo je i zavidnih. Sigurno!

Ali, Zvezda je zaista rođena pod srećnom zvijezdom na čijoj strani je Svevišnji. Uvijek! Božiji je to klub.
Djeca koja su osvojila dva trofeja u Novom Sadu najmanje su kriva današnjem teškom stanju kluba iz Ljutice Bogdana. Grijehe treba da ispaštaju oni koji su ih i pravili.

Neka dragi Bog čuva našu Zvezdu, jer dok postoji ona, naravno uz Partizan i Vojvodinu, postojaće i srpski fudbal. Gašenjem Zvezde ugasiće se i naš fudbalski identitet. To je bar jasan zaključak.
Zve-zda, Srbija! Zve-zda, Srbija!