Piše: Slavko BASARA, novinar Sportskog Žurnala
Izbrojali smo, još jednom, do 365 i počeli novi krug brojanja. Svi ovih 2013. puta kada se zatvarao godišnji krug čuli smo i pročitali o svemu i svačemu, o precima, ratovima, uspjesima, katastrofama, proročanstvima...
Bosna i Hercegovina je, ipak, nepresušan izvor gluposti i slobodno možemo reći mjesto gdje se rodio Balkan, sam od sebe, pun nelogičnosti i budalaština!
Godinu 2013. koju smo ispratili pamtićemo po velikom uspjehu fudbalske reprezentacije BiH jer je prvi put izborila plasman na jedno veliko takmičenje i to Mundijal u „zemlji fudbala“ – Brazilu. Legendarni selektor Safet Sušić odveo je Zmajeve na veliku scenu, ali uspjeh njega i pomoćnika, odnosno reprezentativaca smeta mnogima.
Na svu sreću nije reč o nacionalnom naboju koji je na Balkanu vječito prisutan već provincijalcima i kabadahijama koji žele da se vrate dva ili tri vijeka unazad.
Provincija uvijek ostaje provincija.
Safet Pape Sušić, kako kaže njegov bivši trener Vukašin Višnjevac, od Boga je dodirnut, kao igrač bio je fenomen, a sada i kao selektor dostigao je zvjezdane visine. To mogu samo veliki i oni koji pripadaju Božijoj priči. Ali, provincije se bude u liku politički obojenog kadra infiltriranog u fudbalske tokove BiH sa željom da sruše univerzalnu priču koja najviše podsjeća na bivšu Jugoslaviju. Ekstrema ima svugdje. Još kad se popije koja čašica više onda su i sunarodnici najveći nacionalni protivnici.
Sukob bošnjačkih članova fudbalske organizacije poslije manifestacije „Put do Brazila“ najbolje oslikava Balkan i govori o njemu! Tačnije Bosnu i Hercegovinu. Uspjeh niko nikome ne prašta!
Pored Sarajeva još jedan administrativni centar je krajem decembra bio u centru pažnje kada je fudbal u pitanju – Banjaluka.
Dojučerašnji fudbalski anonimus i politički galopirajuće uzdignuti Draško Ilić „na brzinu“ je želio da preuzme Fudbalski klub Borac koji je „nanišanio“ još prije četiri godine. Preprečili su mu se „Lešinari“ uz jasnu konstataciju: „nisi poželjan“. Ilić na mala vrata želi da zauzme fudbalsko carstvo građeno još od 1926. godine koje je pretrpjelo ili trpi četiri društvena oblika i isto toliko država.
Velikan se u životu i istoriji nikada nije postajalo, niti će, novcem, već zaslugama i ljudskim odnosom prema istinskim i izvornim vrijednostima. Nije Borac igračka za svaku pticu koju vjetar nanese! To je preozbiljna priča da bi bila provincijalizovana.
Neka nam 2013. godina ostavi za budučnost ova dva detalja koja ukazuju vrlo jasno na činjenicu u kojem pravcu putuje današnje čovečanstvo!
Nadamo se da će 2014. godina biti mnogo pozitivnija i bolja.
S vjerom i nadom u Boga i bolje sutra, neka nam bude srećna i berićetna!
