Piše: Slavko BASARA, novinar Sportskog Žurnala
Prođe Prvi maj, međunarodni praznik rada, u regionu su radnici protestovali, u dejtonskoj zemlji se roštiljalo, pilo i slavilo. Niko ne zna šta: nezaposlenost, besparica, društveni jad? Narod, ili je glup, ili nema snage da se sudari sa problemima. Možda je i omađijan?!
Ili niko ne radi pa nema ni za šta da protestuje?
Koliko smo ustvari jadni i napaćeni, odnosno koliko koračajući u budućnost tonemo sve više u bezdan, pokazuje i primjer fudbala, tačnije odluke Prvostepene komisije za licenciranje Fudbalskog saveza Bosne i Hercegovine kojom predsjedava Zoran Ćurguz iz Doboja. Nijedan premijerligaš BiH, od njih pet iz Republike Srpske (Borac, Leotar, Radnik, Rudar Prijedor i Slavija) nije dobio ni evropsku, ali ni licencu za takmičenje u Premijer ligi BiH za sezonu 2013/14.
Nevjerovatno, ali istinito!
Kao društvo, majstorski smo, ubijeni u pojam. Ne možemo naprijed, ali se previše ne bunimo zbog toga. Izgleda da je svima potaman ovakva situacija. I onima koji imaju u izobilju, i onima koji se pate, pa i onima koji prosjače. Ako je tako, ‘ajmo dalje, pa kud stigli da stigli.
Ko je kriv što klubovi iz Republike Srpske nisu dobili licence?
Po inerciji dežurni krivci su obilježeni u Fudbalskom savezu Republike Srpske od strane onih koji vječito pametuju, krivce traže u drugima kako bi prikrivali svoj nerad i osionost. Oni koji gledaju trun u tuđem, a ne vide balvan u vlastitom oku su i stvorili ovakvo društvo puno kabadahija i mediokriteta koji “vedre i oblače” sa životima većine sugrađana i sunarodnika.
Stop licencama Borcu, Leotaru, Radniku, Rudar Prijedoru i Slaviji su prouzrokovali država (entitet) i Vlada (resorno ministarstvo) jer nisu ozbiljno shvatili vapaje klubova na pojedinim sastancima organizovanim kako bi se prezentovali stvarni problemi. Sport nam je posljednja rupa na svirali pa i nije čudo što smo skroz propali. Je li moguće da Bijeljina kao grad ima veći postotak novca odvojenog za sport nego Ministarstvo porodice, omladine i sporta Republike Srpske? Ko imalo muća glavom i klikera reći će da nije.
I zaista nije, ali takve stvari prolaze i niko se na njih ne osvrće!
Zato smo propali. Kao društvo, a i sport kao jedna od njegovih najvažnijih grana.
Sve činjenice i dokazi postali su nam jasniji i očigledniji u stradalnoj sedmici, na Veliki četvrtak, dan uoči Hristovog stradanja. Da bi kao društvo pobijedili smrt i zaslužili život vječni, poput Nazarećanina, moramo da se osvijestimo i trgnemo. Ako se prepustimo životnoj stihiji završićemo na nepopularnom mjestu.
U Republici Srpskoj, a samim tim ni u BiH nema kritične mase, inteligencija se ućutala, oni koji su nešto od akademika i pokušavali da prozbore dobili su honorare od nekoliko stotina maraca da promijene mišljenje, pojedinci vladaju masom. I to koji pojedinci – kompleksaši, tajkuni, polupismeni rauberi i hohštapleri.
Zato nije ni čudo da “ugledni” hirurzi na parkingu udare tuđe auto, i to od trenera poznatog kluba, i pobjegnu bez obzira što su ga snimile kamere sa zidova hotela. Da zlo bude veće riječ je o odborniku gradske Skupštine koji će sutra odlučivati o budućnosti nas i naše djece. Oni koji nešto vrijede sklonili su se u stranu, čekaju bolje vrijeme i bolje ljude. Jednom riječju svjetlost. Pravednost je ono što nam nedostaje.
Nepismenost, slučajna ili projektovana, uvukla se u sve pore našeg života i skupo nas košta!
Nemogućnost dobijanja licenci za takmičenje klubova iz Republike Srpske u Premijer ligi BiH je samo posljedica našeg bahatog odnosa prema društvu i zanemarivanje opšteg, a favorizovanje ličnog interesa. Na tim principima propala sui mnogo moćnija društva i monarhije od ovog našeg.
Sve više ličimo na balon koji će uskoro biti preduvan i eksplodiraće! Pa onda, sve, iz početka, prstom na taster.
Pomenute fudbalske licence su samo odraz naše nemoći i nemarnosti. U fudbal se kunemo, a nemamo ga.
Ko nam je kriv što ne znamo da čitamo između redova već bančimo i opijamo se za Prvi maj, a nemamo ni u lijevoj ni u desnoj. A nemamo ni budućnost na ovakvim principima…
Gdje je sada Vojislav Brajović kao lik Topi iz kultnog filma “Bure baruta” da nam kaže: “nemojte da se kurčite!”
Mi bi na to dodali: “jer nemamo čime…”
